{"id":2833,"date":"2026-07-30T10:43:30","date_gmt":"2026-07-30T05:13:30","guid":{"rendered":"https:\/\/chireveti.com\/?p=2833"},"modified":"2026-07-30T14:56:34","modified_gmt":"2026-07-30T09:26:34","slug":"dziecinstwo-za-ktorym-nigdy-nie-tesknilismy-polskie-zabawy-z-dziecinstwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/chireveti.com\/pl\/the-childhood-we-never-thought-to-miss-polish-childhood-games","title":{"rendered":"Dzieci\u0144stwo, za kt\u00f3rym nigdy nie t\u0119sknili\u015bmy \u2013 wspomnienia z dzieci\u0144stwa w Polsce"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n \n
\n
\n \"Konceptualna \n <\/div>\n \n \n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n
\n \n
\n

Kr\u00f3lestwo za schodami, cz\u0119\u015b\u0107 4<\/h3>
\n

B<\/strong><\/span>Zanim zaczniesz czyta\u0107 <\/strong><\/span><\/h4>\n

Witamy na stronie <\/span>Dzieci\u0144stwo, za kt\u00f3rym nigdy nie s\u0105dzili\u015bmy, \u017ce b\u0119dziemy t\u0119skni\u0107<\/strong>.<\/span><\/em><\/h4>\n

Je\u015bli jeste\u015b tu po raz pierwszy, zapraszam Ci\u0119 do rozpocz\u0119cia od Cz\u0119\u015b\u0107 1<\/strong><\/a>, gdzie zaczyna si\u0119 moja opowie\u015b\u0107 o dzieci\u0144stwie sp\u0119dzonym w Polsce. Je\u015bli czytali\u015bcie poprzedni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 rozdzia\u0142<\/strong><\/a>, ta historia toczy si\u0119 dalej od momentu, w kt\u00f3rym wbiegli\u015bmy na dziedziniec.\u00a0<\/em><\/p>\n

A teraz wyjd\u017amy jeszcze raz na zewn\u0105trz\u2026<\/strong><\/em><\/p>\n

Na \u015brodku naszego dziedzi\u0144ca dumnie sta\u0142o co\u015b, co ka\u017cde polskie dziecko z mojego pokolenia natychmiast zapami\u0119tuje, nawet je\u015bli reszta \u015bwiata nigdy tego nie widzia\u0142a. By\u0142a to solidna metalowa konstrukcja przeznaczona do wieszania ci\u0119\u017ckich dywan\u00f3w, aby mo\u017cna je by\u0142o wybi\u0107 d\u0142ugimi wiklinowymi trzepaczkami. Doro\u015bli widzieli w tym praktyczne narz\u0119dzie domowe. My nigdy tak nie uwa\u017cali\u015bmy. Dla nas by\u0142 to statek piracki p\u0142yn\u0105cy po niebezpiecznych morzach przed \u015bniadaniem, \u015bredniowieczny zamek przed obiadem, plac zabaw po po\u0142udniu, a je\u015bli nasza wyobra\u017ania zabra\u0142a nas wystarczaj\u0105co daleko, nawet najwy\u017csza g\u00f3ra, na kt\u00f3r\u0105 ktokolwiek kiedykolwiek pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 wspi\u0105\u0107. Wisieli\u015bmy na nim do g\u00f3ry nogami, a\u017c w g\u0142owach robi\u0142o si\u0119 dziwnie lekko, \u0107wiczyli\u015bmy niezdarne salta, kt\u00f3re z jakiego\u015b powodu nigdy nie przypomina\u0142y prawdziwej gimnastyki, hu\u015btali\u015bmy si\u0119 z jednej poprzeczki na drug\u0105, udaj\u0105c, \u017ce ziemia pod nami to stopiona lawa, i rzucali\u015bmy sobie wyzwania, by wspina\u0107 si\u0119 wy\u017cej z nieustraszon\u0105 pewno\u015bci\u0105 siebie, jak\u0105 maj\u0105 tylko dzieci. Patrz\u0105c wstecz, nie s\u0105dz\u0119, by ktokolwiek z nas kiedykolwiek zastanawia\u0142 si\u0119, czy pierwotnie zbudowano j\u0105 z my\u015bl\u0105 o dywanach. W naszych wyobra\u017ceniach zawsze nale\u017ca\u0142a do dzieci.<\/p>\n

Niedaleko st\u0105d kto\u015b ju\u017c na pewno rozci\u0105ga\u0142by d\u0142ug\u0105 gumk\u0119 mi\u0119dzy nogami dw\u00f3ch koleg\u00f3w, wzywaj\u0105c wszystkich do kolejnej zabawy gra polegaj\u0105ca na skakaniu z gum\u0105.<\/em> Zasady wydawa\u0142y si\u0119 cudownie skomplikowane, dop\u00f3ki si\u0119 ich nie nauczyli\u015bmy, a potem nagle sta\u0142y si\u0119 dla nas czym\u015b naturalnym. Skakali\u015bmy, kr\u0119cili\u015bmy si\u0119, krzy\u017cowali\u015bmy nogi w niemo\u017cliwy spos\u00f3b i \u015bmiali\u015bmy si\u0119, gdy komu\u015b nie wyszed\u0142 krok. Nikt nie musia\u0142 wyja\u015bnia\u0107 zasad gier. M\u0142odsze dzieci po prostu obserwowa\u0142y starsze, a\u017c \u2013 niemal nie zauwa\u017caj\u0105c tego \u2013 same dok\u0142adnie wiedzia\u0142y, co maj\u0105 robi\u0107. W ten spos\u00f3b uczyli\u015bmy si\u0119 prawie wszystkiego. Obserwuj\u0105c. Pr\u00f3buj\u0105c. Pope\u0142niaj\u0105c b\u0142\u0119dy. A potem pr\u00f3buj\u0105c ponownie.<\/p>\n

Kiedy znudzi\u0142a nam si\u0119 jedna zabawa, pojawia\u0142a si\u0119 kolejna, bez \u017cadnych sugestii z czyjejkolwiek strony. Balansowali\u015bmy po niskich p\u0142otach, jakby by\u0142y linami rozpi\u0119tymi wysoko nad ziemi\u0105, skakali\u015bmy z dach\u00f3w gara\u017cy, kt\u00f3re wtedy wydawa\u0142y si\u0119 ogromne, ale dzi\u015b, kiedy na nie patrz\u0119, wydaj\u0105 si\u0119 zaskakuj\u0105co ma\u0142e, \u015bcigali\u015bmy si\u0119 po podw\u00f3rku, wymy\u015blali\u015bmy zawody z zasadami, kt\u00f3re zmienia\u0142y si\u0119 co pi\u0119\u0107 minut, a i tak zawsze ko\u0144czy\u0142y si\u0119 \u015bmiechem wszystkich. W dzieci\u0144stwie nie potrzebowali\u015bmy drogich zabawek. Wystarczy\u0142a tylko wyobra\u017ania, by zamieni\u0107 zwyczajne miejsca w niezwyk\u0142e \u015bwiaty.<\/p>\n

Najwi\u0119ksza przygoda czeka\u0142a jednak zawsze tu\u017c za dziedzi\u0144cem, gdzie park rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 spokojnie pod rz\u0119dami starych drzew, kt\u00f3re ma\u0142ej dziewczynce wydawa\u0142y si\u0119 niemo\u017cliwie wysokie. Jeszcze zanim nauczy\u0142am si\u0119 nazw tych drzew, zna\u0142am ju\u017c na pami\u0119\u0107 ka\u017cd\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. Wiedzia\u0142am, gdzie gromadzi\u0142y si\u0119 kaczki, gdzie \u0142ab\u0119dzie p\u0142yn\u0119\u0142y tak wdzi\u0119cznie po stawie, \u017ce wydawa\u0142y si\u0119 niemal zbyt pi\u0119kne, by by\u0142y prawdziwe, gdzie \u017caby chowa\u0142y si\u0119 w\u015br\u00f3d trzcin, czekaj\u0105c, by zaskoczy\u0107 ka\u017cdego, kto mia\u0142 wystarczaj\u0105co du\u017co cierpliwo\u015bci, by je obserwowa\u0107, i gdzie rude wiewi\u00f3rki przeskakiwa\u0142y z ga\u0142\u0119zi na ga\u0142\u0105\u017a tak szybko, \u017ce czasami zastanawiali\u015bmy si\u0119, czy naprawd\u0119 je widzieli\u015bmy. Od czasu do czasu odkrywali\u015bmy nawet ma\u0142e kr\u00f3liczki, pojawiaj\u0105ce si\u0119 tak niespodziewanie, \u017ce ca\u0142e popo\u0142udnie nagle nabiera\u0142o magicznego charakteru.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d tych drzew kry\u0142y si\u0119 miejsca, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142y wy\u0142\u0105cznie do nas. Niskie ga\u0142\u0119zie sta\u0142y si\u0119 naszymi sekretnymi pokojami, bezpiecznie ukrytymi przed \u015bwiatem doros\u0142ych poni\u017cej. Wspinali\u015bmy si\u0119 na nie tak naturalnie, jak inne dzieci wspina\u0142y si\u0119 na krzes\u0142a, i wygodnie rozsiadali\u015bmy si\u0119 tam, gdzie ga\u0142\u0119zie by\u0142y wystarczaj\u0105co mocne, by nas utrzyma\u0107. To w\u0142a\u015bnie tam dzielili\u015bmy si\u0119 naszymi najwi\u0119kszymi sekretami, szeptali\u015bmy marzenia, kt\u00f3re wydawa\u0142y si\u0119 wtedy niezwykle wa\u017cne, k\u0142\u00f3cili\u015bmy si\u0119, \u015bmiali\u015bmy si\u0119 do b\u00f3lu brzucha i w ciszy obserwowali\u015bmy, jak \u015bwiat toczy si\u0119 pod naszymi stopami. Wierzyli\u015bmy, \u017ce nikt nie wie, gdzie jeste\u015bmy, cho\u0107 podejrzewam, \u017ce doro\u015bli prawdopodobnie wiedzieli dok\u0142adnie, na kt\u00f3re drzewo spojrze\u0107, gdyby chcieli nas znale\u017a\u0107.<\/p>\n

Kiedy teraz wracam do tego parku, zawsze dzieje si\u0119 co\u015b niezwyk\u0142ego.<\/p>\n

\u015acie\u017cki s\u0105 szersze, ni\u017c je zapami\u0119ta\u0142em.<\/p>\n

Klomby s\u0105 piel\u0119gnowane z wi\u0119ksz\u0105 staranno\u015bci\u0105.<\/p>\n

\u0141awki si\u0119 zmieni\u0142y.<\/p>\n

Wszystko wydaje si\u0119 nieco bardziej dopracowane, nieco pi\u0119kniejsze.<\/p>\n

A jednak, pomimo tych wszystkich drobnych zmian na lepsze, to wci\u0105\u017c ten sam park.<\/p>\n

Staw wci\u0105\u017c odzwierciedla niebo dok\u0142adnie tak samo, jak zawsze.<\/p>\n

Drzewa wci\u0105\u017c szepcz\u0105, ilekro\u0107 wiatr przewiewa si\u0119 przez ich ga\u0142\u0119zie.<\/p>\n

Czasami stoj\u0119 tam przez chwil\u0119, zamykam oczy i mam niemal wra\u017cenie, jakby czas grzecznie ust\u0105pi\u0142 mi miejsca i czeka\u0142 na mnie. Wystarczy\u0142by jeden wybuch dzieci\u0119cego \u015bmiechu, a niemal uwierzy\u0142abym, \u017ce gdzie\u015b nade mn\u0105, ukryte w\u015br\u00f3d tych ga\u0142\u0119zi, dwie ma\u0142e dziewczynki wci\u0105\u017c siedz\u0105 razem, rozmawiaj\u0105c o sprawach, kt\u00f3re tylko dzieci potrafi\u0105 uzna\u0107 za wa\u017cne.<\/p>\n

Ci\u0105g dalszy nast\u0105pi\u2026<\/strong><\/p> <\/div>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ka\u017cdego popo\u0142udnia nasz dziedziniec zamienia\u0142 si\u0119 w kr\u00f3lestwo, w kt\u00f3rym rz\u0105dzi\u0142a wyobra\u017ania. Kultowy trzepak (rama do wybijania dywan\u00f3w) stawa\u0142 si\u0119 statkiem pirackim, podczas zabawy w \u201egra w gum\u0119\u201d rozbrzmiewa\u0142 \u015bmiech, a pobliski park zamienia\u0142 si\u0119 w \u015bwiat tajemniczych kryj\u00f3wek, strzelistych drzew i niezapomnianych przyg\u00f3d. W tym rozdziale wspominamy wolno\u015b\u0107, przyja\u017anie i proste rado\u015bci dorastania w Polsce lat 80. \u2013 wspomnienia, kt\u00f3re wci\u0105\u017c cicho \u017cyj\u0105 w miejscach, kt\u00f3re kiedy\u015b nazywali\u015bmy domem.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":2841,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[785,787,771,788,775],"class_list":["post-2833","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teamwork-growth","tag-1980s-poland","tag-childhood-memories-of-poland","tag-growing-up-in-poland","tag-literary-memoir","tag-polish-childhood","has-post-title","has-post-date","has-post-category","has-post-tag","has-post-comment","has-post-author",""],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t