nostalgiczna narracja

Dzieciństwo nie skończyło się, gdy opuściliśmy wieś moich dziadków — po prostu zmieniła się jego sceneria. Od magicznych wizyt w Baltonie i nagrywania piosenek z radia po pędzenie po schodach, by spędzić na dworze jeszcze kilka dodatkowych minut — to właśnie te codzienne chwile po cichu stały się wspomnieniami, które cenię najbardziej.