Zimowa niedziela w Polsce lat 80. to był czas spędzony w kościele, w gronie rodziny, przy domowym rosole i ręcznie robionym makaronie, wśród surowych dorosłych, z nieoczekiwanymi lekcjami i piosenkami, które pozostały w pamięci na długo po tym, jak skończyło się dzieciństwo.
Childhood didn’t end when we left my grandparents’ village—it simply changed its scenery. From magical visits to Baltona and recording songs from the radio to racing down staircases for a few extra minutes outside, these are the everyday moments that quietly became the memories I treasure most.
W części trzeciej książki „Dzieciństwo, za którym nigdy nie tęskniliśmy” powracam do pól, książek, małych kryjówek i cichych gestów miłości, które otaczały moje dzieciństwo. Dopiero teraz rozumiem, że największym darem, jaki otrzymałam, nie były rzeczy, które posiadałam, ale pewność, że byłam kochana i nigdy nie musiałam w to wątpić.
A co by było, gdyby najważniejszych lekcji z dzieciństwa w ogóle nam nie przekazano? W części drugiej tej osobistej opowieści powracam do kuchni mojej babci, zapomnianych spódnic, niewłaściwego konia, otartych kolan i tych zwyczajnych chwil, które po cichu ukształtowały całe pokolenie.
To, co zaczęło się od zwykłej refleksji na temat niezależności dzieci, nieoczekiwanie przerodziło się w podróż do mojego własnego dzieciństwa. Ten osobisty esej, zainspirowany książką „Dzieci z Bullerbyn” („The Children of Noisy Village”), przedstawia czasy, kiedy wolność, zaufanie i odpowiedzialność były naturalną częścią codziennego życia – na długo przed tym, zanim ktokolwiek pomyślał o tym, by je dzieciom przekazać.
Kurczak, który zabrał mnie do domu: A Journey into Memory [...]
Dzień Szalonych Fryzur w szkołach jest nie tylko dla dzieci. To wspólne święto, podczas którego nauczyciele i dzieci wspólnie przeżywają radość, tworząc niezapomniane wspomnienia.
English English 
Polish
