W części trzeciej książki „Dzieciństwo, za którym nigdy nie tęskniliśmy” powracam do pól, książek, małych kryjówek i cichych gestów miłości, które otaczały moje dzieciństwo. Dopiero teraz rozumiem, że największym darem, jaki otrzymałam, nie były rzeczy, które posiadałam, ale pewność, że byłam kochana i nigdy nie musiałam w to wątpić.
A co by było, gdyby najważniejszych lekcji z dzieciństwa w ogóle nam nie przekazano? W części drugiej tej osobistej opowieści powracam do kuchni mojej babci, zapomnianych spódnic, niewłaściwego konia, otartych kolan i tych zwyczajnych chwil, które po cichu ukształtowały całe pokolenie.
English English 
Polish
